دریادل دریادل بمان

درد و دل

دنياي همه ي قشنگي ها يک روز شروعی داره که گاهي تبديل به رشک برانگيز ترين اتفاق براي ديگران ميشه!

دنياي قشنگي که من اسمش رو دريادل گذاشتم هم يک روز پاييزي ساخته شد براي دلم و دلتنگي هام و دلخواسته هام!
به گذشته هايش که نگاه بيندازي بي نهايتي از خاطره را خواهي ديد که براي من"همه چيز" است. در تک تک پست ها و کامنت هايش هزار و يک رنگ خاطره پنهان کردم که هروز بيشتر و بيشتر تقدسش برايم نمايان ميشود, اينجا من هستم و دوستاني بهتر از آب روان و نوشته هايي که همراه با من قد کشيده اند تا به امروز... من هستم و یک حس بی توصیف که شبیه معجزه ی لمس کردن یک عشق مخفی شده در دور دست هاست...

در اين وبلاگ مينويسم تا يادت بماند هر سطر از اين دلنوشته ها رد پاي یک عبور است..عبوري به وسعت تمام دلتنگي هاي اين فصل ها و به ژرفاي احساسي که داشتم و دارم.

به دنياي من خوش آمدي...همان گونه بيا و بمان که تجسم روشني باشي از دريادلی که در ذهن من شناور است..

`*.¸.*´
چـــــه بی بهانه میروی
محاله بی تو سر کنم

`*.¸.*´

ساکنان دریا بعدازمدتی صدای امواج دریارا نمی شنوند
چه تلخ است
قصه ی عادت

`*.¸.*´

شب وروزتون قشنگ
خداحافظ همین حالا

`*.¸.*´
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•