دریادل دریادل بمان

fereshtehyemehraboon — Thu, 29 Oct 2009 13:28:18 GMT

حسرت زیارت جد تو مونده به دلم....چی میشه اگه من و راهی کربلا کنی

fereshtehyemehraboon — Wed, 28 Oct 2009 14:29:18 GMT

خلاصه دنـــــــــیا

رنگِ چشمات یه رنگِ ممنوعه س، رنگِ مُچبند و شالِ شورشیاس
هر نگاهت شروعه یه سفره، آخه چشمات خلاصه ی دنياس

میرزا کوچیک هنوز نمرده و تو جنگلِ چشمِ تو کمین کرده
باز داره نقشه می کشه واسه ساختنِ یه جهانِ بی برده

یه سیاهکل چریک تو چشماته، وقتی اخماتو می کشی درهم
ابری می شه هوای سیسنگان، وقتی که گریه می کنی نم نم

رنگِ چشماتو از کی دزدیدی؟ شايد از گربه های ایرانی...
ودکا خوبه با مزه ی چشمات، اون دو زیتون سبزِ لبنانی

تو شمالِ چشات منو گم کن!
توی اون جنگلای بکر و عميق!
تو دلِ شالیزارِ مه زده و
پلاژِ پرتِ بی نجات غریق...

تو نگاهت یه کارت پستال از یه جزیره س تو قلبِ اقیانوس
چشما رو خیره می کنه رنگش، مثل عشق بازیه دو تا طاووس

تو نگاهت یه دشت خشخاشه، که داره تو حریق می سوزه
از نگاهت شراب می باره! می شکنه با یه چشمکت روزه

چشای جنگلیتو وا کردی، زنده گی قابل تحمل شد
حافظ ام شاعری رو ول کرد و خطیِ پایتخت – آمل شد

رنگِ چشماتو از کی دزدیدی؟ از کدوم برگ، از کدوم سبزه؟
که با هر گوشه ی نگاهِ تو قلبِ من توی سینه می لرزه...

تو شمالِ چشات منو گم کن!
توی اون جنگلای بکر و عميق!
تو دلِ شالیزارِ مه زده و
پلاژِ پرتِ بی نجات غریق...
«یغــــــــــما گلـــــــرویی»

محله دارآباد تهران

شمس‌العماره در يكي از خيابان‌هاي محله دارآباد تهران واقع است. خانه‌اي بسيار بزرگ و مجلل كه داراي سه طبقه مي‌باشد و حياط بسيار بزرگي هم دارد. اولين چيزي كه بعد از ورود به محوطه ساختمان توجه را جلب مي‌كند، سگ عظيم‌الجثه‌اي است كه در زمين تنيسي كه در گوشه‌اي از حياط شمس‌العماره قرار دارد، راه مي‌رود. عوامل، او را «سزار» صدا مي‌زنند و گويا قبلا سگ گله بوده است و حالا براي محافظت از اين عمارت بزرگ در شمس‌العماره سكني گزيده است. خوشبختانه اين سگ در زمين تنيس فعلا بسته است و ما خيالمان راحت است كه «سزار» با ما كاري ندارد. وارد حياط مي‌شويم و هرچه نگاه مي‌‌كنيم خبري از سامان مقدم نيست و تنها صدايي كه به گوش مي‌رسد، صداي آلاله‌ هاشمي است كه از قرار معلوم مديريت گروه را بر عهده دارد و سامان مقدم در يكي از طبقات شمس‌العماره از پشت مانيتور، كارگرداني كار را بر عهده دارد. ساعت 5 بعدازظهر است و تقريبا همه بازيگران اصلي اين سريال پربيننده در محل فيلمبرداري حاضر هستند. گروه، مشغول فيلمبرداري صحنه‌اي در حياط هستند و فعلا اجازه گفتگو با عوامل را نداريم به همين دليل كنجكاو مي‌شوم كه سري به شمس‌العماره بزنم.

ردپاي قديمي‌ها

در اين عمارت بزرگ و زيبا با چيزهاي عجيب و غريبي روبه‌رو مي‌شوم كه هر كدام در دل خود داستان و حكايتي دارند. اتاق‌هاي زيادي در اين خانه بزرگ وجود دارد؛ اتاق‌هايي كه آدم‌هاي زيادي را در گذشته در خود ديده است و در آينده نيز مي‌تواند انسان‌هاي زياد ديگري را در خود جاي دهد، البته هنوز هم مي‌شود ردپايي از قديم را در اين خانه به تماشا نشست؛ طاقچه‌هاي قديمي، مبلمان مندرس، قاب عكس‌هاي غبار گرفته و چيزهاي ديگر...

از پله‌ها بالا مي‌روم و به طبقه اول مي‌رسم. در طبقه اول اين عمارت ديدني، آشپزخانه قرار دارد كه رحمت و زيور را خيلي در اين محل ديده‌ايم. آشپزخانه‌اي كامل كه همه وسايل لازم براي يك آشپزخانه مجهز در آن وجود دارد. در گوشه‌اي، ليوان‌هاي اختصاصي بازيگران قرار دارد و در گوشه‌اي، يخچال و گاز و... بالاي شومينه‌اي كه در قسمت پذيرايي طبقه اول قرار دارد، قاب عكسي از ‌هانيه توسلي (همان ليلاي شمس‌العماره) قرار دارد كه در ابتدا تصور مي‌‌كنم نقاشي است ولي وقتي از توسلي مي‌پرسم مي‌گويد كه تصور ما اشتباه است و عكسي شبيه نقاشي است. در گوشه ديگر از پذيرايي، مبلمان و كتابخانه قرار دارد كه در سكانس‌هاي متعددي آنها را ديده‌آيد، مخصوصا در روز‌هايي كه شاهرخ‌خان؛ خواستگار ليلا بود اين مبل‌هاي قرمز زياد به چشم مي‌آمد. به طبقه دوم مي‌روم. فضا تاريك است و چيز زيادي مشخص نيست. تلويزيون بزرگي روي ميز قرار دارد و ميز ناهارخوري بزرگتري كه در وسط اتاق نشيمن قرار دارد، بيشتر از ديگر وسايل توجهم را جلب مي‌‌كند. نكته قابل ذكر در اين دو طبقه سقف آنها بود كه به علت نورپردازي و قرار دادن پروژكتور‌ها روي سقف خيلي خراب شده بود و از زيبايي داخلي شمس‌العماره كاسته بود كه البته وقتي سريال را مي‌بينم به چشم نمي‌‌آيد. به طبقه سوم مي‌روم و با كمال تعجب مي‌بينم كه اصلا خبري از معماري زيباي پايين نيست و يك سيستم و فضاي كاملا اداري در اين طبقه حاكم است كه با پارتيشن‌بندي چند اتاق ساخته بودند و عده‌اي در حال گفتگو با هم بودند. از خانمي كه ظاهرا منشي بود، سوال كردم و فهميدم كه آنجا دفتر تهيه سريال است. با تهيه‌كننده سلام و احوال‌پرسي كردم و اجازه گرفتن عكس را به من داد و راهي حياط شدم.

وقفه در تصويربرداري

در بدو ورود به حياط، بهاره رهنما را ديدم كه براي ديدار همكارانش به شمس‌العماره آمده بود و البته آن روز اجراي تئاتر داشت و خيلي نگران بود كه سر وقت به محل اجرا در خيابان حافظ تهران برسد به همين دليل آلاله ‌هاشمي براي دقايقي كار را متوقف كرد تا بهاره رهنما با ماشينش از اين عمارت قديمي و زيبا خارج شود. در اين فاصله ‌هانيه توسلي جعبه شكلاتي را باز مي‌كند و به همه تعارف مي‌كند. يكي از شكلات‌ها هم به ما رسيد كه در موقع خوردن آن، جاي همه شما را خالي كردم. دوباره فيلمبرداري آغاز مي‌شود و اين بار صداي پارس «سزار» مانع پيشرفت كار مي‌شود. سروصداي سزار بالا گرفته است و از قرار معلوم از پشت ديوار، چند كودك براي سرگرمي خود تصميم گرفته‌اند با او شوخي كنند. به هرحال موضوع با مسالمت حل مي‌شود و كار با دستور آلاله‌خانم آغاز مي‌شود. ظرف انار و كاهو سكنجبيني كه در وسط سفره قرار دارد، جلب توجه مي‌‌كند. همه چيز خوب پيش مي‌رفت كه يك دفعه كمر مسعود رايگان گرفت و همين موضوع باعث ايجاد وقفه در فيلمبرداري شد. چيزي كه در شمس‌العماره به چشم مي‌‌خورد، جريان داشتن اخلاق در پشت صحنه سريال سامان مقدم است. در حالي كه همه گروه از ساعات اوليه صبح مجدانه در حال ضبط قسمت‌هاي باقي مانده سريال هستند اما همه با روي خوش و بااخلاق خوب كار مي‌‌كنند و تنها كسي كه در بين افراد زياد عصباني مي‌شود، آلاله‌ هاشمي است، مخصوصا اگر كسي در هنگام ضبط راه برود يا حرف بزند. خب بنده خدا حق دارد كارش استرس بالايي دارد، شما تصور كنيد، يك سكانس بدون نقص مقابل دوربين رفته و آن وقت يك صداي ناخواسته، همه چيز را به هم مي‌زند... حال مسعود رايگان اندكي بهتر مي‌شود و بالاخره اين سكانس تمام مي‌شود.

مرور ديالوگ‌ها

هوا تاريك شده است و همراه با عوامل به طبقه اول شمس‌العماره مي‌روم. اميرحسين رستمي و مسعود رايگان در مورد موضوع داغ و جذاب فوتبال در حال بحث هستند و از يكديگر مي‌پرسند قرمزي يا آبي؟ در گوشه‌اي ديگر مائده طهماسبي؛ همسر واقعي فرهاد آئيش كه در ادامه سريال او را خواهيد ديد به همراه مرجانه گلچين و آئيش و رويا تيموريان در حال مرور ديالوگ‌ها هستند. مي‌‌خواهم با مسعود رايگان يا همان عموهرمز شمس‌العماره صحبت كنم كه او به خاطر نامساعد بودن حالش از من عذرخواهي مي‌كند ولي اين قول را به ما مي‌دهد كه در فرصتي ديگر به طور مفصل با هم گفتگو كنيم.

دوري از مصاحبه

فيلمبرداري دوباره آغاز مي‌شود و اين بار مهرانه‌خانم مهين‌ترابي و توسلي مقابل دوربين قرار مي‌‌گيرند. گرچه آلاله‌ هاشمي چند بار كات داد ولي اين بار زودتر تمام شد. با كات نهايي صداي خوشحالي عوامل به گوش رسيد. ظاهرا اين آخرين سكانس امروز است. از همه خوشحال‌تر ‌هانيه توسلي است چون از صبح در همه سكانس‌ها بازي داشته و انرژي زيادي صرف كار كرده است. ذهنيت خوبي نسبت به مصاحبه با توسلي ندارم، چون مي‌‌دانم كه او زياد اهل گفتگو نيست. تا حالا با او رو به رو نشده بودم و فكر مي‌‌كردم به خاطر غرور است كه تن به مصاحبه نمي‌‌دهد. به هرحال پيش او رفتم و از او خواستم كه چند دقيقه‌اي وقتش را براي گفتگو به ما اختصاص بدهد. توسلي با اخلاق بسيار خوب از ما استقبال كرد و دائما در حال شوخي و مزاح بود. روحيه شاد و خوبي داشت. اثري از غرور در او نديدم ولي برايم جالب بود كه چرا اين بار هم تقاضاي گفتگوي كوتاه ما را رد مي‌كند. از او دليل اين قضيه را جويا مي‌شوم. مي‌گويد: قلبا دوست ندارم مصاحبه كنم، چون اكثر سوالات كليشه‌اي و خسته‌كننده است. توسلي دليل ديگر مصاحبه نكردنش را، مجلات زرد مي‌داند و مي‌گويد: چند سال پيش هنگام پخش سريال وفا با «خانواده‌سبز» مصاحبه كردم متاسفانه هنوز كه هنوز است مجلات زرد از آن مصاحبه استفاده مي‌كنند و اين براي من خوشايند نيست. به توسلي مي‌گويم؛ حداقل چند كلام در مورد شمس‌العماره برايمان بگو كه او در جواب مي‌گويد: شمس‌العماره... .

همسر نويسنده

مشغول قدم زدن در عمارت هستم كه شريفه دختر مش رحمت و زيور را مي‌‌بينم. «ندا مقصودي»، بازيگري است كه نقش دختر خدمتكاران خانه را بازي مي‌كند. او ليسانس نمايش دارد و پيش از اين، در سريال‌هاي آخرين گناه، غيرمحرمانه و بزرگمرد كوچك ايفاي نقش كرده است.

از مقصودي در مورد چگونگي حضورش در شمس‌العماره مي‌پرسم كه مي‌گويد: از ابتدا در جريان نگارش فيلمنامه بود، آن هم به واسطه همسرم «اميد سرابي» كه نويسندگي شمس‌العماره را برعهده دارد.

شريفه، شخصيتي حاضرجواب و زرنگ دارد كه زياد به خودم نزديك نيست و به همين دليل در ابتدا بازي در اين نقش برايم سخت بود. اما شخصيت «شريفه» را دوست دارم. با اينكه پدر و مادرش خدمتكار و سرايدار خانه هستند اما او به راحتي به ليلا و ديگر اعضاي خانواده نزديك مي‌شود.

صرفه‌جويي مش رحمت

عوامل براي گرفتن سكانس بعدي آماده مي‌شوند و در اين حين به سراغ فرهاد آئيش مي‌روم. از او درباره ديالوگ‌هايش در مورد صرفه‌جويي مي‌پرسم كه آيا اين ديالوگ‌ها بداهه است يا در فيلمنامه آمده است؟ آئيش در جواب مي‌گويد: اين ديالوگ‌ها براي شخصيت «رحمت» نوشته شده است و قرار است كه اين كاراكتر نسبت به مسئله صرفه‌جويي و اسراف، حساسيت داشته باشد و به نظرم اين حساسيت به نوعي خوب است چون يك آگاهي در ديگران به وجود مي‌آورد. خوشبختانه اين ديالوگ‌ها شعاري بيان نمي شود و به نوعي در شخصيت «رحمت» روان و سيال شده است. زياد از بداهه استفاده نكرده‌ام و همان چيزي كه در متن نگاشته شده است را ارائه داده‌ام، فقط گاهي اوقات كلماتي كه فكر مي‌كردم مناسب‌تر و قابل فهم‌تر است را جايگزين كرده‌ام كه براي همه ملموس باشد. از آئيش سوال مي‌كنم كه براي نزديكي بيشتر به مش‌رحمت آيا از الگوي خاصي استفاده كرده‌ايد يا نه؟ او جواب مي‌دهد: از الگوي خاصي استفاده نكرده‌ام و بيشتر به مثلث متن، كارگردان و بازيگر تكيه كرده‌ام، خوشبختانه از نتيجه كار هم راضي هستم و فكر مي‌كنم مخاطب، «رحمت» را باور كرده است.

شمس‌العمــــاره در يكي از خيابان‌هاي محله دارآباد تهران واقع است. خانه‌اي بسيار بزرگ و مجلل كه داراي سه طبقـه مي‌باشد و حياط بسيار بزرگي هم دارد

نقش دريا

نقش دريا را مليكا شريفي‌نيا بازي مي‌كند، دختر كوچك محمدرضا شريفي‌نيا كه چهره شناخته شده‌اي در سينماي ايران است. مليكا به دليل ازدواج مدتي است كه كم كار شده است. از او در مورد نحوه حضورش در اين سريال طنز سوال مي‌‌كنم. شريفي‌نيا در جواب مي‌گويد: بعد از مدت‌ها مقابل دوربين آن هم براي سريال «آشپزباشي» قرار گرفتم. در همين حين از طرف آلاله‌ هاشمي براي بازي در شمس‌العماره دعوت شدم. در ابتدا فكر مي‌كردم كه نمي‌توانم در دوكار همزمان بازي كنم، اما با هماهنگي‌هاي لازم اين مشكل حل شد و توانستم در نقش دريا بازي كنم.

آنچـه ديـديـم و شنيـديـم

موتوری که در خارج از لوکیشن در حال رفت و آمد بود با صدای ناهنجار خود چند بار باعث وقفه در کار گروه شد که همین امر موجب شوخی‌های فرهاد آئیش شد. آئیش در هنگام شروع ضبط مجدد به یکی از عوامل گفت: برو و به صاحب موتور بگو ما داریم کارمون رو شروع می‌کنیم، تو هم موتورت را روشن کن.

انگار داستان خواستگارها همچنان ادامه دارد چون سامان مقدم از گروه خواسته بود برای نقش جدید خواستگار به او بازیگر معرفی کنند و آن طور که من از صحبت‌ها متوجه شدم این بار لیلا با یک خواستگار سن‌‌دار طرف خواهد بود.

با توجه به این كه گروه بازیگران شمس‌العماره همگی از بازیگران قوی و به نوعی صاحب سبک سینما و تلویزیون هستند اما نکته‌ای که جالب توجه بود تعداد کات‌های زیاد آلاله هاشمی بود که به دستور سامان مقدم انجام می‌شد، این موضوع وسواس بالای مقدم را در کار برایم به اثبات رساند.

هانیه توسلی از بقیه بازیگران خسته‌تر به نظر می‌رسید. با توجه به این که در اکثر صحنه‌های شمس‌العماره او را می‌بینیم البتaه این موضوع زیاد هم تعجب برانگیز نیست. در مدتی که ما در آنجا بودیم توسلی چند تماس از چند تهیه‌کننده داشت که می‌خواستند هانیه را در کار خود داشته باشند که این نشانگر این است که لیلای شمس‌العماره توانسته به خوبی از عهده این نقش برآید.

این گزارش هرچه نداشت شیرینی زیاد داشت. اول کار با شکلات هانیه توسلی شروع کردیم و در آخر وقتی داشتیم از اهالی این عمارت خداحافظی کردیم با نان خامه‌ای بدرقه شدیم. شیرینی دیدار شمس‌العماره یک طرف آن شیرینی خامه‌ای هم یک طرف. جای همه‌ خالی.

رویا تیموریان همان پری‌خانم شمس‌العماره بعد از تمام شدن کار به اتاق گریم رفت تا به همراه مسعود رایگان (هرمز شمس‌العماره) همسر خود راهی منزل شود. بازی او در این روز تمام شده بود و می‌خواست برای استراحت به منزل برود. هنگام خروج به او گفتم که بارها تماس گرفته‌ام تا بتوانم چند لحظه‌ای را با هم به گفت‌و‌گو بنشینیم که تیموریان با خوش‌رویی جواب داد: باور کنید در مدت پنج ماه فیلمبرداری شمس‌العماره وقت برای مصاحبه کردن نداشتم و به معنی واقعی پنج ماه در شمس‌العماره زندگی کردم.

حیاط شمس‌العماره هم از خود عمارت دست کمی نداشت و بسیار زیبا و باصفا بود. گل‌های زیبایی که در باغچه‌های شمس‌العماره وجود داشت، رنگ و بوی خاصی به فضا بخشیده بود. واقعا که شمس‌العماره عمارتی است کامل و باصفا.

رابطه صمیمی که بین رویا تیموریان و مرجانه گلچین وجود داشت نیز برایم جالب بود. در پشت دوربین، این دو رابطه خوبی داشتند.

توسلـي

در موسسه بنياد خيريه كودك

موسسه خيريه بنياد كودك چند سالي است كه فعاليت خود را در كشور آغاز كرده است، روند كار اين موسسه به شكلي است كه كودكان با استعدادي كه خانواده‌هايشان توان مالي براي تامين هزينه‌هاي تحصيلي فرزندانشان را ندارند، تحت پوشش بنياد قرار مي‌گيرند. هانيه توسلي هم يكي از بازيگراني است كه به همراه چند چهره مشهور ديگر، به عضويت اين بنياد در آمده و فعاليت چشمگيري دارد و به كمك بچه‌هاي بااستعدادي آمده تا آنها بتوانند ادامه تحصيل بدهند، وي از حضور در اين بنياد حس خوبي دارد. بايد به هانيه خانم و ديگر هنرمندان كشور كه وقت خود را صرف امور خيرخواهانه مي‌كنند، تبريك گفت.

خداحـافظ شمس‌العمـاره

مثل اينكه چيز‌هاي عجيب و غريب در اين ساختمان تمامي ندارد. مشغول صحبت با اورنگ هستم كه احساس مي‌كنم، موجود زنده‌اي پايين پايم ايستاده است. نگاه مي‌كنم و مي‌بينم كه سگي كه در ابعاد گربه است و البته خيلي هم زيباست در حال پياده‌روي در طبقه اول اين عمارت چند هزار متري است. به شدت از اين موجود مي‌ترسم به همين دليل از آن محوطه خارج مي‌شوم و به بالكن مي‌روم. در همين حين علي قرباني يكي از خواستگاران آينده ليلا وارد مي‌شود و در حالي كه دو كتاب بزرگ در دست دارد، مشغول خوش و بش با اهالي شمس‌العماره مي‌شود. ‌هانيه توسلي به او سلام مي‌‌كند و كتاب‌ها را از او مي‌‌گيرد و در گوشه‌اي از بالكن مشغول مطالعه آن مي‌شود.

طرف ديگر آلاله‌ هاشمي در حال تنظيم برنامه گروه است و به يكي از عوامل مي‌گويد: براي جمعه تعدادي بچه دبستاني لازم داريم كه در لوكيشن حاظر شوند. ‌هاشمي طرح جالبي براي بچه‌ها دارد و مي‌خواهد به بهانه «تور شمس‌العماره» از آنها بازي بگيرد كه اين هم در نوع خودش جالب است.

از عوامل خداحافظي مي‌‌كنم و به طرف در ورودي حركت مي‌كنم. هنوز عده‌اي مقابل در حياط ايستاده‌اند تا با بازيگران محبوب خود عكس يادگاري بيندازند. راستي «سزار» همچنان ساكت و آرام در انتظار آزادي از زمين تنيس بود.

پ ن ۱:

میلاد امام رضا مبارک

حسرت زیارت جد تومونده بر دلم

چی میشه اگه من و راهی کربلا کنی

پ ن ۲:

باران میبارد

باد میوزد

برگی از بلندای درخت رقصان می افتاد

خدایــــا

دانستم که هستی

پ ن ۳:

بارون و دوست دارم هنوز

ولی دیگه تو رو یادم نمیاره

بعدا نوشت:

امروز خبر رسید واسه دونفر وبم فیلتر شده
اما شمانگران نباشید من تا آخرین قطره ی فشنگ خونم هستم در خدمتتون

رفیق نیمه راه من دیره واسه پشیمونی

fereshtehyemehraboon — Fri, 23 Oct 2009 20:17:18 GMT

با اون همه خاطره باز میخوام فراموشت کنم

میشکنم اما این دفعه برنده ی بازی منم

میخوام ازت جدابشم یه ذره تنها بمونی

رفیق نیمه راه من دیره واسه پشیمونی

کالبد شکافی پاپ ایران

از مدت‌ها قبل تصميم داشتيم كه با دو تن از موفق‌ترين مردان موسيقي پاپ گفتگو كنيم تا آنان پاپ امروز ايران را كالبدشكافي كنند. قرارمان در ساعت 11 شب، دفتر دوست مشترك‌مان، عكاس خوش‌ذوق سينماي ايران، «بابك ماني» صورت گرفت. خب، اين هم از مشخصه‌هاي كار خبرنگاري است كه تا پاسي از شب بايد به دنبال سوژه‌هاي جذاب باشي، رضا صادقي يك دقيقه زودتر رسيده بود و پشت‌سر او احسان خواجه‌اميري. احسان كه به رضا رسيد، گفت: «براي تو مشكي پوشيده‌ام»، بله، هر دوي‌شان مشكي‌پوش بودند...

به دفتر بابك كه رفتيم، دقايقي صحبت از كنسرت بزرگ كيش به ميان آمد كه رضا قرار بود در هفته اول به اجرا بپردازد و احسان در هفته پنجم... بعد قرار شد عكاسي صورت بگيرد و بابك ماني هم چند دوربين غول‌پيكر خود را روبه‌روي آنان گذاشت، تا آنان با ژست‌هاي خود، براي خانواده‌سبز، عكس يادگاري بگيرند.قرار شد پس از عكاسي، ما يك موضوع را بيان كنيم و احسان و رضا درباره آن موضوع به گفتگو با يكديگر بپردازند. دقايقي از عكاسي گذشت كه ناگهان برق منطقه رفت، ساعت 12 شب بود، زمان را نمي‌توانستيم از دست بدهيم، هر دوي خوانندگان مطرح كشورمان از تمرين آمده بودند و خستگي در وجودشان موج مي‌زد. از اين رو، تصميم گرفتيم كه گفتگو را آغاز كنيم.بابك، شمع آورد و در يك فضاي شاعرانه و عارفانه، گفتگوي دوساعته ما صورت گرفت، مصاحبه كه به اتمام رسيد، ساعت 2 شب بود، اما خبري از آمدن برق نبود، اميدواريم اين گفتگو در تاريكي مورد توجه شما قرار گيرد، چرا كه احسان و رضا، رك و صريح صحبت كردند و حسابي از شرمندگي شبكه‌هاي ماهواره‌اي درآمدند.

مـرد هميشه مشكي‌پوش

رضا صادقي 25 مرداد1358 در بندرعباس به دنيا آمد و اصالتش از شهري زيبا به نام ميناب (آناميس) است. نظر به اينكه در خانواده مذهبي و مقيد چشم به جهان گشود، ابتدا خواندن را با تلاوت قرآن آغاز كرد. علاقه‌مندي او به مسائل هنري باعث شد تا فعاليتش را در زمينه موسيقي آغاز كند .

سال 1368 ابتداي راه و به نوعي اولين جرقه ذهني او بود با توجه به اينكه در آن سال‌ها بندرعباس امكانات بسيارمحدودي براي فراگيري داشت، بنابراين او با مطالعه كتاب‌هاي متفاوت در اين زمينه ساختار فكري خود را در مورد اين هنر بسيار رويايي و لطيف استحكام بخشيد. علاقه‌مندي او به موسيقي مدرن باعث شد تا نگاه موزيسين‌هاي بزرگ به او تغيير كند، او هميشه لباس مشكي بر تن مي‌كند.

فارغ‌التحصيل كامپيوتر

احسان خواجه‌اميري فرزند ایرج؛ خواننده قدیمی موسیقی سنتی ایران در ۷ آبان، 1363 متولد شد. او در رشته مهندسی کامپیوتر ادامه تحصیل داد و فرزند آخر خانواده است. احسان با ترانه «جان بابا» که همراه با ایرج، پدر خود اجرا کرده ‌بود به دنیای موسیقی شناخته ‌شد. با به بازار آمدن آلبوم «من و بابا» در تابستان 1380 و در پی آن راه‌ یافتن احسان به صدا و سیمای ایران به خواننده‌ای شناخته شده و محبوب در ایران تبدیل شد. می‌توان گفت، احسان با ترانه «برای آخرین بار» که برای تیتراژ پایانی سریالی با همین نام اجرا کرده‌‌بود به اوج محبوبیت رسید. ترانه زيباي او بر روي سريال ميوه ممنوعه در رمضان 86، او را به اوج شهرت در موسيقي پاپ رساند. احسان خواجه‌اميري، پسر خواننده قديمي كشورمان ايرج خواجه‌اميري است. او از شش سالگي دست به ساز شد و در سن 13 سالگي اولين ترانه‌اش را براي صدا و سيما ساخت كه پخش هم شد. او در 15 سالگي تصميم گرفت خواننده شود و اينگونه بود كه وارد حيطه هنر شد.

چــرا دو شـب؟

از سال گذشته اگر خواننده‌اي كنسرت برگزار ‌كند، تنها دو شب اين اتفاق برايش مي‌افتد و سه شب يا بيشتر نمي‌تواند كنسرت برگزار كند چرا؟ اين پرسشي است كه صادقي و خواجه‌اميري به آن پاسخ مي‌دهند.

رضا صادقي مي‌گويد: درباره اين موضوع اين سوال براي من خواننده پيش مي‌آيد كه كنسرت گذاشتن براي من، يك پايان‌نامه دانشگاهي است و مي‌خواهم بازتاب آلبومم را ببينم... افرادي هم كه به كنسرت مي‌‌آيند به اين خاطر است كه از ما بهترين را بشنوند... اما وقتي كنسرت‌ها، در دو شب برگزار مي‌شود، تا ما خودمان را با شرايط وفق مي‌‌دهيم، كنسرت‌ها تمام مي‌شود و آن انرژي نيمه‌كاره مي‌ماند. اين براي من سوال است، كار خواننده و گروهش يك بازي صوتي است، كه اين بازي مستلزم راحتي ما با محيط است، ما شب اول كه كنسرت برگزار مي‌كنيم، كمي با هم غريبه هستيم، اما شب دوم، تازه با محيط خو مي‌گيريم اما ديگر فرصتي نيست تا انرژي‌مان را تمام و كمال در اختيار مدعوين بگذاريم. از مسئولان مي‌خواهم فكري به حال كنسرت در شب‌هاي بيشتر كنند. ببينيد، مردم عطش شنيدن موسيقي دارند پس نبايد اين عطش را از آنان بگيريم. فرصت براي شنيدن كنسرت به شكل زنده، بايد بيشتر باشد، اميدوارم اين نگاه‌ها تغيير كند.

احسان خواجه‌اميري گفته‌هاي صادقي را تائيد مي‌كند و مي‌گويد: موسيقي يك نياز براي روح افراد است. زماني كه تعداد كنسرت‌هاي يك گروه دو شب مي‌شود در يك شهر پرجمعيت مانند تهران اين فرصت از خيلي‌ها كه علاقه‌مند موسيقي هستند گرفته مي‌شود.

ضمن اينكه اين موضوع باعث مي‌شود تا قيمت بليت كنسرت به طور چشمگيري افزايش پيدا كند به خاطر اينكه مراحل آماده‌سازي يك گروه كه شامل هزينه ماه‌ها تمرين، رفت و آمد، استوديو تمرين و غيره... مي‌باشد، فقط براي دو شب كنسرت پرداخت شده و براي تهيه‌كننده توجيه اقتصادي ندارد. چون وقتي برآيند اين هزينه‌ها با هزينه تبليغات و پول سالن و پول عوامل اجرايي كنسرت و غيره جمع مي‌شود خيلي سنگين مي‌شود. مثلا هزينه سالن در تهران شبي 17 - 18 ميليون تومان است. در نتيجه تهيه‌كننده ناگزير است بليت را 50 هزار تومان بفروشد كه اين موضوع اصلا مورد رضايت من نيست!

چرا كه هنرمند متعلق به تمام جامعه است نبايد فضا به گونه‌اي شود كه فقط قشر خاصي از جامعه بتوانند از كنسرت‌ها استفاده كنند.

رضا صادقي بحث را ادامه مي‌‌دهد: يك نفر مرا در خيابان ديد و گفت: آقا رضا، شنيدم كنسرت داريد، به او گفتم ان‌شاءا... شما را خواهم ديد، در كمال ناباوري به من گفت: اي آقا ما كجا و بليت‌هاي گران‌قيمت شما كجا؟ احساس كردم اين علاقه‌مندان از من و موسيقي فاصله گرفته‌اند و من را دور مي‌بينند. به خودم گفتم براي چه مي‌خوانم و متاسفم كه همه اين مسائل دست به دست هم مي‌دهد تا مخاطبان موسيقي يك سري آدم محدود باشد.

حال بحث عوض مي‌شود ... احسان مي‌گويد: اجازه بدهيد رك صحبت كنم. من و رضا به اين نتيجه رسيديم كه عاشق كشورمان هستيم و مي‌‌خواهيم به مسئولان بگوييم كه ما بايد دست به دست هم بدهيم و موسيقي كشورمان را سربلند كنيم. ما با اينكه پتانسيل بسيار خوبي داريم، اما بايد قبول كنيم كه در دنيا، موسيقي مطرحي نداريم!

چه كساني پاپ را به بيراهه كشاندند؟

احسان مكث مي‌‌كند و ادامه مي‌دهد: معمولا مي‌‌شنويم كه موسيقي را جدا مي‌كنند، يعني موسيقي سنتي، پاپ و... من خودم از خانواده‌اي آمدم كه در زمينه موسيقي اصيل و سنتي فعاليت مي‌كردند، اما اين حرف را قبول ندارم كه بين سنتي و پاپ بايد تفاوت قائل شد. به نظر من، هر موسيقي كه هدف والايي داشته باشد، ارزشمند است. ممكن است در يك موسيقي اصيل و سنتي اشعاري مبتذل خوانده شود، اما از آن طرف مثلا رضا صادقي مي‌آيد، روي موسيقي پاپ قطعه پر معناي «وايسا دنيا» را مي‌خواند كه آدم را تكان مي‌دهد.

رضا صادقي وارد بحث مي‌شود و مي‌گويد: من و احسان جزو معدود خواننده‌هايي هستيم كه خيلي با هم دوستيم. احسان در خانواده‌اش پيشينه موسيقي سنتي دارد كه از پدرش به ارث رسيده و من، همان پيشينه را هم ندارم. اجازه بدهيد واضح‌تر بگويم، ما بايد خودمان از هم حمايت كنيم، يعني كسي كه موسيقي سنتي كار مي‌كند، بايد از «پاپ» هم حمايت كند. وقتي كه ما خودمان از هم حمايت كنيم، مسئولان هم به ناخواه تعمق مي‌كنند. اجازه بدهيد مثالي بزنم، «ميثم مروستي» از نوازندگان خوب سازهاي سنتي است، اما وقتي وارد پاپ مي‌شود، پاپ را محترم مي‌شمارد. هر دوي افرادي كه در اين دو حيطه كار مي‌كنند، بايد به يكديگر احترام بگذارند.

صحبت به شبكه‌هاي ماهواره‌اي كشيده مي‌شود، دو شبكه‌اي كه دائم موسيقي پخش مي‌‌كنند، آيا آنها به كمك پاپ آمدند يا نه؟! بحث را صادقي آغاز مي‌كند: «موسيقي پاپ كه از نيمه دوم دهه هفتاد جان دوباره‌اي گرفت، داشت خيلي خوب پيش مي‌رفت، تا اينكه آن دو شبكه ماهواره‌اي وارد مقوله پاپ شدند. ببخشيد، اين دو شبكه شورش را درآوردند و به پاپ خيانت كردند!» از صادقي مي‌پرسيم، واضح‌تر بگو؟ تخريب كردند يعني چه؟ مي‌گويد: «مسئولان مي‌گفتند، ما مي‌خواهيم نمونه‌اي از موسيقي پاپ ببينيم، اما هر موزيك و كليپي كه پخش مي‌شد سطح فكري پايين موسيقي ما را نشان مي‌داد و همان شد ملكه ذهن خيلي‌ها... حتي اون ور آبي‌ها هم تعجب كردند كه اين چه موسيقي است كه شما داريد؟! هي مي‌گفتيد پاپ، پاپ‌تان همين بود؟» احسان مي‌گويد: من مسئولان را مقصر نمي‌دانم، اما به كمك آنها احتياج داريم، ما بايد قبول كنيم كه موسيقي يك نياز رواني براي جامعه است. با هم صحبت كنيم، مگر الان كه ما داريم اين صحبت‌ها را مي‌گوييم، بد است؟! بايد جلسه بگذاريم و به حال اين موسيقي فكري كنيم. انصافا الان خواننده‌هاي ما آن طور در منطقه، شناخته شده نيستند، اما چند خواننده لس‌آنجلسي تورهاي بين‌المللي اجرا مي‌كنند! آنها اهدافشان با ما تفاوت دارد. بعد جالب است همان‌ها كه مي‌آيند كليپ‌هاي سطحي از اين دو شبكه را مي‌بينند، مي‌گويند: باز صد رحمت به ما... اصلا ما نبايد اجازه بدهيم آنان چنين حرفي بزنند. اين براي ما زشت است.

از هر دوي‌شان مي‌پرسيم شايد اين به بي‌ظرفيتي ما مرتبط باشد، يعني اگر فضا باز باشد، يك سري از افراد جوياي نام سوءاستفاده مي‌كنند.احسان مي‌گويد: نه، من اصلا به اين حرف‌ها اعتقاد ندارم، يعني زيرزميني و روزميني و... مثلا رضا، ابتدا ترانه‌هايش پخش شد، آن هم بدون مجوز، اما به دل نشست، مي‌دانيد چرا؟ چون هدفمند بود، داراي الگو بود. اما بايد قبول كنيم، در حال حاضر الگويي نداريم. نه براي موسيقي آرام، نه براي موسيقي تند. مگر در اين كشور كارهاي ارزشي كه الگو هم بوده، كم توليد شده؟! نكته اينجاست كه از اين نوع موسيقي‌هاي فاخر، ارزشمند و قانونمند، حمايت نمي‌كنيم.

كليــپ‌هاي بي‌معني ماهواره‌اي

از خواجه‌اميري مي‌خواهيم كه نظر خودش را در مورد كليپ و كليپ‌سازي بگويد. «من به شخصه دوست دارم، كار رضا صادقي و امثال او هر روز از تلويزيون پخش شود كه اگر جوانان علاقه‌مند مي‌خواهند به دنبال موسيقي بروند، اين نوع موسيقي را انتخاب كنند، اما وقتي در چنين شرايطي براي تبليغ خوانندگان، حتي كليپ‌سازي وجود ندارد، مشخص است كه جوان سراغ شبكه‌هاي ماهواره‌اي مي‌رود.» احسان در ادامه مي‌گويد: حالا كه صحبت به كليپ رسيد اجازه بدهيد، به نكته‌اي اشاره كنم. كليپ يك نياز است. ما امروزه موسيقي را، بيشتر در اتومبيل يا منزل مي‌شنويم، اما مهم‌ترين فاكتور براي موسيقي روز جهان، همراه بودن آن با تصوير است.
وقتي شما اين تصوير را از موسيقي بگيريد، نبايد انتظار زيادي داشته باشيد كه اثرگذاري هم داشته باشد. يعني شما هر چقدر موسيقي فاخري بسازيد، در هزاره سوم بايد به همراه تصوير در ذهن مردم رخنه كند. وقتي ما استفاده نكنيم، آنها مي‌آيند استفاده مي‌كنند! در حال حاضر اين اتفاق يكي از بزرگترين معضلات موسيقي ايران است. اين سوال بارها براي ما پيش مي‌آيد كه چرا مثلا كنسرت‌هاي صادقي، اصفهاني، عصار و... پخش نمي‌شود. واقعا چرا؟اين پرسشي است كه احسان مي‌پرسد و رضا صادقي پاسخ اين پرسش را اينگونه مي‌گويد: «يك سري حرف‌هاست كه مي‌خواهم رك بگويم، نه اينكه از گفتنش ابايي داشته باشم، اما من نمي‌توانم از طرف ديگر دوستانم صحبت كنم، چون قصه، فقط قصه من نيست، قصه موسيقي است، من از نگاه خودم مي‌گويم. موسيقي پاپ، اين روزها بي‌گناه و مظلوم در حال افتادن است اما مي‌توان كمك كرد! من و دوستانم مي‌توانيم يك فضاي تصويري محترمي فراهم كنيم، اما چرا جايي برايش نيست؟! واقعا چرا اجازه چنين فضايي داده نمي‌شود؟ اما به آن كسي كه به هنر پاپ ايران خيانت كرد، براي كانال موسيقي‌اش مجوز دادند و ديديم كه او هم نتوانست انتظارات را برآورده كند. همين امر باعث شد تا مسئولان ديگر چنين فرصتي ندهند. همين الان هم مي‌شود يك موسيقي فاخر و محترم را به شكل تصويري به مردم ارائه داد، اما آن خيانت به خاطر «شندرغاز» پول اتفاق افتاد و براي به دست آوردن اين پول همه نوع موسيقي را با تصوير پخش كردند كه باعث بي‌اعتمادي عموم شد. ضمن اينكه سليقه‌ها را هم تغيير دادند. اين مسائل درد ماست و هيچ درماني هم براي آن پيدا نمي‌شود. شما به آلبوم‌هاي موسيقي نگاه كنيد، ما كجا بايد تبليغ كنيم؟ نمي‌تواني بيلبورد بزني و در تلويزيون تبليغ كني. به قول يكي از دوستان بايد شعر و نت را چاپ كنيم و به در و ديوار بزنيم، هر كسي خوشش آمد بيايد بخرد... از طرفي مي‌بينيم كه در پمپ بنزين CD‌فروش‌ها مي‌آيند و مي‌گويند CD شاد مي‌خواهيد، طرف مي‌گويد بله... آن وقت CD را داخل ضبط مي‌گذاري و مي‌شنوي كه خواننده مي‌خواند «... بلوتوث ... نرو...» من كاري به شخص خواننده ندارم، اون هم يك جوان است كه دوست دارد كار كند، حالا او فضاي كاري‌اش را به اين شكل انتخاب كرده است. حرف من اين است، چون مردم نمي‌بينند و قدرت انتخاب ندارند، پس دم‌دست‌ترين‌ها را كه مي‌بينند انتخاب مي‌كنند. بگذاريد مثالي برايتان بزنم، آن ترانه زيباي «ميوه ممنوعه» كه توسط احسان ساخته و خوانده شد. ما مي‌توانستيم پس از پخش سريال يك كليپ زيبا براي آن بسازيم، اما بيننده، تنها به آن بسنده كرد كه در پايان سريال، يك آسمون ببيند كه اسامي عوامل در حال بالا رفتن است! بعد در كمال تعجب مي‌بينيم كه يكي به من مي‌‌گويد: كليپ احسان را مي‌خواهي برايت بلوتوث كنم؟ ديدم، همان تيتراژ پاياني را براي من فرستاده، اين يعني چي؟ چرا بايد اين طور باشد؟ آن وقت شما به راحتي يك سري كليپ‌هاي بي‌معني را از كانال‌هاي ماهواره‌اي مي‌بينيد و همين مي‌شود سطح انتخاب مردم. به قول احسان، اگر شما هر روز يك چوب كبريت را نشان دهيد، آن چوب كبريت براي خود اسم و رسمي پيدا مي‌كند، حتي اگر ارزش چنداني نداشته باشد.»

احسان مي‌گويد: اين حرف‌هايي را كه مي‌زنيم، همكارانمان به دل نگيرند، ما از دردهاي موسيقي مي‌گوييم و اين دردها زماني التيام پيدا مي‌كند كه مسئولان محترم به اين نتيجه برسند كه موسيقي يك نياز رواني براي مردم است و اگر اين موسيقي هدايت نشود مي‌تواند لطمه‌هاي جبران‌ناپذيري بزند كه هم اكنون به عينه مي‌بينيم. اگر اين الگوپذيري به همين شكل ادامه پيدا كند، ديگر نمي‌شود كاري ‌كرد. رضا صادقي ادامه بحث را دنبال مي‌كند: حرف من اين است كه چرا دوستان ما، نبايد موسيقي محترم خود را پخش كنند؟ به نظر شما نبايد احسان خواجه‌اميري را به تلويزيون دعوت كنيم كه در مورد آلبومش توضيح بدهد و آن جواني كه از تلويزيون اين برنامه را مي‌بينند، خودش را جاي احسان روي آن صندلي ببيند و به سراغ اين نوع موسيقي برود؟! اما وقتي احسان را نمي‌بيند، مي‌رود سراغ موسيقي كه تصوير آن را مي‌بيند مي‌رود سراغ «چي‌چي...‌‌ها»! اين جوان بايد هدايت شود كه روزي نام خود را بگذارد «احسان خواجه‌اميري» نه «چي‌چي...‌‌ها»! به نظر شما، برنامه شب شيشه‌اي چه ايرادي داشت؟! مرا به عنوان يك خواننده دعوت كردند تا با مردم صحبت كنم، اين چه اشكالي داشت؟ من هم حرف‌هايم را زدم. اما در عرض چند سال يك بار كافي است؟ ما بايد تريبوني داشته باشيم، تا بتوانيم حداقل در رابطه با موسيقي قابل احترام و ارزشي صحبت كنيم. ببينيد نمي‌خواهم به مطبوعات بي‌احترامي كنم، اما بايد قبول كرد كه در هزاره سوم، رسانه تصويري چيز ديگري است و آنچه مردم از تصوير مي‌بينند با آن راحت‌تر ارتباط برقرار وآن را باور مي‌كنند. اما افسوس كه حضور در تلويزيون براي ما يك آرزو شده است! ضمن اينكه ما را مسئول‌تر مي‌كند، چون با مردم صحبت مي‌كنيم و همين امر باعث مي‌شود كه سال بعد كاري بهتر ارائه بدهيم، پس خواننده مي‌داند سال بعد بايد برود جواب بدهد، پس سعي مي‌كند، كار خوبي ارائه دهد. به خاطر همان جواب پس دادن، بايد كاري خوب ارائه بدهد. در پايان بگذاريد يك مثال بزنم، برادرم كه 14 سال دارد، مدتي رفت سراغ موسيقي بي‌معني و... نمي‌خواستم او را از گوش دادن نهي كنم، پس تصميم گرفتم كه او را به يك سمت ديگر هدايت كنم، يك گيتار الكتريك برايش گرفتم، چند كنسرت خوب هم برايش تهيه كردم ببيند، خودم و چند تن از دوستانم هم برايش با گيتار، موسيقي فاخر زديم، پس از مدتي او اصلا نگاهش نسبت به موسيقي عوض شد!

بهترين فرصت را از دست داديم

در اينجا مي‌خواهيم از اين دو در رابطه با كنسرت‌ها و مشكلاتشان بپرسيم، صادقي مي‌گويد: مشكلات در كنسرت كم نيست. گاهي به تهيه‌كننده‌هايي برخورد مي‌كنيد كه تنها به فكر «صفرها» هستند! مشكلي هم كه پيش مي‌آيد، من خواننده را مي‌اندازند جلو... يعني مردم از چشم من مي‌بينند. من كنسرت نمي‌گذارم كه 2500 نفر روي صندلي ‌باشند و 2000 نفر هم سر پا در شرايطي سخت به كنسرت بيايند تا آن تهيه‌كننده به سود بيشتر فكر كند! من كنسرت مي‌گذارم تا آن 2500 نفر نشسته، در شرايط روحي خوبي به سر ببرند و موسيقي من شنيده شود! از طرفي شما بعضي مواقع با كنسرت‌گذاراني برخورد مي‌كنيد كه نه فضاي موسيقي را مي‌شناسند و نه به هيچ عنوان از موسيقي، اطلاعاتي دارند و تنها به فكر سوددهي هستند. آن دو شبكه ماهواره‌اي هم، به همين شكل عمل كردند. اين شبكه‌ها مي‌توانستند براي ما يك فرصت بزرگ باشند، اي كاش افرادي مثل مرحوم بابك بيات، دكتر چراغعلي و بزرگان ديگر متصدي مي‌شدند و موسيقي را هدايت مي‌كردند. ما مي‌توانستيم از آن دو شبكه موسيقي ارزشي پخش كنيم. اگر يادتان باشد، زماني، تعداد كنسرت‌ها زياد شد، اما به يك باره در سراشيبي سقوط افتاد، مي‌دانيد چرا؟ چون آنهايي كه كنسرت مي‌گذاشتند، نمي‌دانستند بايد چگونه كنسرت برگزار كنند و حس بي‌اعتمادي به وجود آمد. درباره شبكه‌هاي ماهواره‌اي هم همين طور، پخش كليپ‌هاي سطح پايين علاقه‌مندان به پاپ را بي‌اعتماد كرد.

صادقي كه حسابي با هيجان صحبت مي‌كند مي‌گويد: مردم ما، مردم معتقدي هستند و يك سري روحيات خاص خودشان را دارند و همين روحيات، در موسيقي آنها هم نقش‌ دارد و دوست دارند به روحيات آنان احترام گذاشته شود، اما وقتي احترام گذاشته نمي‌شود، هر سيستمي در دنيا اين‌گونه عمل مي‌كند، يعني سيستم مي‌آيد و مي‌گويد «اين» نباشد يا اگر باشد، كم باشد، در حال حاضر موسيقي ما در اين مرحله به سر مي‌برد.

احسان خواجه‌اميري بحث را ادامه مي‌‌دهد و مي‌گويد: ما به آينده اميدواريم. هيچ كجاي دنيا چنين مردماني با اين پتانسيل ندارند، پس ما بايد از فرصت‌ها بهترين استفاده را بكنيم، رضا حرف خوبي گفت، ما بهترين فرصت‌ها را سوزانديم! شما هر چه را در تلويزيون نمايش دهيد مطرح مي‌شود، اي كاش از اين فرصت استفاده مي‌شد و موسيقي ارزشي ما از اين طريق مطرح مي‌شد.

ضمن اينكه در سال‌هاي اخير دسترسي به موسيقي هم آسان بود. جواني كه هيچ سابقه‌اي از موسيقي نداشت و تازه اين كار را شروع كرده بود، الگوي‌ او شد اين كانال كه به دست آوردن آن هم ساده بود! يك نرم‌افزار كامپيوتري، يك كيبورد و ساخت يك كليپ ساده. اين مسائل باعث شد موسيقي ما به سمت پوچي برود. نظر من هم اين است كه اگر از آن شبكه‌‌هاي تلويزيوني استفاده درستي مي‌شد و يك شوراي موسيقي در آن مي‌گذاشتند، مي‌توانستيم، استفاده‌هاي درستي از آن بكنيم. الان هم دير نشده، اگر يك شبكه دولتي بخواهد، كانال موسيقي راه‌اندازي كند و با دعوت از افرادي كه زحمات زيادي كشيدند، موسيقي را درست هدايت كند، فكر بدي نيست و ما مي‌توانيم دوباره به يك موسيقي پويا برسيم.

ازدواج

احسان خواجه‌اميري چندي پيش ازدواج خود را در يك جمع كوچك خانوادگي جشن گرفت، اما رضا صادقي همچنان به دنبال عروس مشكي‌پوش است! صادقي مي‌گويد: «مادرم، خيلي زياد اصرار مي‌كند كه بايد ازدواج كني، من هم به مادرم گفتم، بايد يك عروس پيدا كنم! كه لباس مشكي بپوشد، آن وقت ازدواج مي‌كنم» (همه مي‌خنديم).

بچه‌هاي رضا صادقي

شايد همين امسال ازدواج كنم، شايد هم نه! اما به دنبال يك اتفاق بزرگ هستم، در ابتداي دهه چهارم زندگي‌ام، بدم هم نمي‌آيد، تشكيل خانواده بدهم! من حتي نام بچه‌هايم را هم انتخاب كرده‌ام. چون دوست دارم دو تا دختر داشته باشم، يكي «قصه» و ديگري «عشق»، اما اگر خدا به من پسر داد دوست دارم نامش را «علي» بگذارم.

كسي را متهم نمي‌كنم

اين پرسش بارها پيش آمده كه چرا ترانه‌هاي «رضا صادقي»، اينقدر لو مي‌رود؟ صادقي به اين پرسش خيلي دقيق پاسخ مي‌دهد: «اگر اين اتفاق براي احسان مي‌افتاد، به خودم مي‌گفتم احسان دروغ مي‌گويد، خودش كارشو لو داده بيرون، مي‌گويد كار لو رفته است و مي‌خنديدم، اما متاسفانه در مورد من چنين اتفاقي افتاده كه از سوي دوستان نزديك من هم بود، البته من كسي را متهم نمي‌كنم، اين كار مثل اين است كه سوئيچ روي خودروي روشن بگذارم و دزد اتومبيل را ببرد، من نبايد اتومبيل را روشن مي‌گذاشتم. من بايد زيرك و آگاه بودم. يكي از مسئولين به من مي‌گفت تو حرفه‌ات چيه؟ گفتم: موسيقي. گفت: پس حرفه‌اي به آن نگاه كن! به همه چيزش، حتي به ضبط منزلت و... اما من اين جوري نگاه نكردم. همين لو رفتن باعث شد كه من قطعات را دوباره تنظيم كنم، جا دارد در مورد آلبوم جديدم هم بگويم كه روي دو، سه تا كارم، بايد چند اصلاحي صورت مي‌گرفت كه من با آغوش باز پذيرفتم. خوشحال مي‌شوم تا زمان تولدم اين آلبوم روانه بازار شود، يعني 25 مرداد 1388 كه من 30 ساله مي‌شوم (تاريخ تولد 30/5/1358) اما باز هم قول نمي‌دهم! گرچه تعدادي از دوستان مطبوعاتي به من تهمت دروغگويي زدند، به همين خاطر قول نمي‌دهم!»

موسيقي ارزشي

شما مي‌دانيد موسيقي ارزشي چه نوع موسيقي است؟

صادقي مي‌گويد: موسيقي ارزشي، موسيقي است كه با تفكر و فرهنگ ما همراه باشد. اگر مي‌بينيد، موسيقي اون ورآبي، در سال‌هاي اخير مطرح شده، چون تريبوني دارند به نام ماهواره... اين فرصت براي ما هم، با آن دو شبكه پيش آمد كه افسوس، آن فرصت را سوزانديم. من خبرش را دارم كه خود آنها از كارهاي خوانندگان نامي‌ چون؛ احسان، محمد اصفهاني، عليرضا عصار و...چقدر لذت مي‌برند! من هم اگر يك تريبون داشتم، مي‌آمدم از موسيقي ارزشي خودمان دفاع مي‌كردم، آن‌ وقت آنها متوجه مي‌شدند كه ما چه مي‌گوييم و مي‌فهميدند كه موسيقي ما ارزشي است و آن چيزي كه آن دو شبكه نشان مي‌دهند، تمام موسيقي‌ ما نيست. وقتي آن ور آبي‌ها، موسيقي فاخر بچه‌هاي اينجا را نمي‌بينند، فكر مي‌كنند كه موسيقي ما همان دو شبكه است.... من خودم به شخصه از همه نوع سبك موسيقي حمايت مي‌كنم، چرا؟ چون اگر همان موسيقي «رپ» دچار كلام بي‌‌‌مفهوم و دور از فرهنگ ذهني من نباشد، من گوش مي‌كنم. اما متاسفانه يك سري موسيقي بي‌ارزش باعث شده كه نگاه‌ها به پاپ طور ديگري شود. به نظر شما مگر همه كارهاي پاپ، بي‌ارزش است؟! ما نبايد به وسيله موسيقي‌هاي مبتذل با شعور مردم بازي كنيم. چون شنونده موسيقي، تفاوت موسيقي خوب و بد را متوجه مي‌شود... ما بايد آلبومي توليد كنيم، كه وقتي يك ايراني مي‌شنود، به خودش بگويد، اين آدم به تمام لحظه‌هاي من فكر كرده بعد خوانده... شعري را كه انتخاب كرده، شعري است كه من شنونده در طول روز با آن برخورد مي‌كنم. ما خودمان بايد «پاپ» را ارزشمند كنيم و با تفكر به آن نگاه كنيم. متاسفانه شنيدم كه مي‌گويند پاپ يعني «دمبولي ديمبو»... منِ رضا صادقي، احسان و... هيچ كدام به تنهايي نمي‌توانيم اين ديدگاه را تغيير دهيم... وقتي مي‌گوييم حمايت، منظورمان اين نيست كه به ما پول بدهيد، اما به عنوان يك مسئول مرا مثل برادر كوچكتر يا پسرتان بدانيد و به ما انگيزه بدهيد، بگذاريد كنسرت‌هاي بيشتري برگزار كنيم، يك تريبون به ما بدهيد تا ما جوانان را به سوي موسيقي ارزشي آن هم به شكل هدفمند سوق دهيم، ما نبايد بهانه دست لس‌آنجلسي‌ها بدهيم، من و امثال من هيچ وقت نمي‌توانيم بخوانيم، «قند و نباتي، شكلاتي و...» اصلا در تفكر ما نمي‌گنجد! اما وقتي آن دو شبكه، مي‌آيند كليپ‌هاي سطح پايين با اشعار مبتذل جواناني كه به دنبال نام هستند را پخش مي‌كنند، آن‌ور آبي‌ها، همه را به يك چشم نگاه مي‌كنند و عليه «پاپ» ما جبهه مي‌گيرند، به همين خاطر است كه مي‌گويم آن دو شبكه همه چيز را خراب كردند و پاپ را به نابودي كشاندند.

احسان خواجه‌اميري نظر جالبي در اين باره دارد: «اين دو شبكه، صددرصد به ضرر موسيقي پاپ ايران عمل كردند! آغاز حضور و فعاليت اين ماهواره‌ها با شرايط عجيبي همراه بود. من و رضا و ديگران كه براساس قوانين پيش مي‌رويم به فكر موسيقي و مردم هستيم، اما آن شخص حقيقي كه مي‌آيد يك شبكه راه‌اندازي مي‌كند، به دنبال سود است. جامعه ما احتياج به يك شبكه تلويزيوني موسيقي دارد كه افراد قانونمند در اين حيطه فعاليت ‌كنند، تا بتوانند صحبت كنند و موسيقي بتواند خلوت مردم را پر كند، اما در كمال تعجب مي‌بينيم كه موسيقي‌هاي بي‌معني از شبكه‌هاي ماهواره‌اي پخش مي‌شود و هر دو طرف، صاحب شبكه و خواننده به دنبال سود هستند، اين اتفاق در سال‌هاي اخير براي موسيقي ديگر كشورها هم افتاد و موسيقي آنان را در سراشيبي قرار داد، چرا كه آنها هم از كارهاي ارزشي، فاصله گرفته بودند. در واقع موسيقي با بيزينس عجين شده و تجاري شده است.

فصل تازه

خيلي‌ها مي‌گويند «سلام آخر»، خيلي شنيدني‌تر از «فصل تازه»، آلبوم جديد احسان بود. رضا صادقي در مورد آلبوم جديد احسان مي‌گويد: من بارها گفتم اگر آلبوم جديدم وارد بازار شود، با «وايسا دنيا» تفاوت دارد! در مورد احسان هم، همين طور. «سلام آخر» او در يك برهه زماني آمد كه شديدا تب موسيقي بالا گرفته بود، اما نبايد بگويم «فصل تازه» خوب نبود. تفاوت «فصل تازه» كه اشعار و آهنگسازي زيبايي داشت، با «سلام آخر» در تفاوت نگاه بود. به نظر من «فصل تازه» ترانه‌هايي دارد كه قشرهاي مختلف سني از آهنگ‌هاي آن لذت مي‌برند. براي مثال سه قطعه آن براي من شنيدني بود، دو قطعه ديگرش براي پدرم و...

از صادقي مي‌پرسيم آيا انتقادي به احسان داري؟ او مي‌گويد: انتقاد نمي‌كنم، چرا كه اين كار يعني توهين به طرفدارانش، اما به او مي‌گويم كه احسان تو هنوز 25 سال سن داري، همه ما فرصت اشتباه داريم، اما نه خطايي كه غيرقابل بخشش باشد. از او مي‌خواهم كه كارهايش را مرور كند تا بتواند كاري خوب ارائه دهد. مرور كند كه مردم از كدام كارهاي او بيشتر خوششان آمده و از كدام خوششان نيامده مي‌دانيد چرا ما نمي‌توانيم خطا كنيم؟ در خارج از ايران، خواننده وقتي دو قطعه مي‌خواند، و وقتي متوجه مي‌شود، مردم از آن استقبال نكردند، سريعا 4 قطعه ديگر مي‌سازد، اما اگر ما در يك آلبوم اشتباه كنيم، بايد مدتي نزديك به يك سال به انتظار مجوز بمانيم تا بتوانيم كار گذشته‌مان را جبران كنيم و اين مدت خيلي زياد است.

احسان مي‌گويد: در آلبوم «فصل تازه» دلم مي‌خواست كه آن فضاي آلبوم گذشته را بشكنم و البته از اطرافيان هم نظرخواهي كردم، كه كار جديدم را چگونه روانه بازار كنم كه حاصل آن شد «فصل تازه»...

رضا هم در مورد آلبوم جديدش مي‌گويد: از بس گفتم فلان روز مي‌آيد، اما نشد، راستش خودم ديگر خجالت مي‌كشم! اما تمام كارهايش به پايان رسيده، البته يه مقدار به خاطر مجوز به مشكل برخوردم و اين مسائل باعث شد از آخرين آلبومم دو سال بگذرد، آلبوم جديدم تفاوت‌هاي زيادي با آلبوم «وايسا دنيا» دارد، نام آلبوم جديدم «يكي بود، يكي نبود» است.

ایمان برومند

پ ن ۱:

اگه میبینی ساکتم چیزی به روت نمیارم

بدون که ارزش نداری مردی دیگه تو باورم

میگویند اسکندر قبل از حمله به ایران درمانده و مستأصل بود. از خود
میپرسید که چگونه باید بر مردمی که از مردم من بیشتر میفهمند حکومت کنم؟
یکی از مشاوران میگوید: «کتابهایشان را بسوزان. بزرگان و خردمندانشان را
بکش و دستور بده به زنان و کودکانشان تجاوز کنند».

اما ظاهراً یکی دیگر از مشاوران (به قول برخی، ارسطو) پاسخ میدهد:
«نیازی به چنین کاری نیست. از میان مردم آن سرزمین، آنها را که نمیفهمند
و کم سوادند، به کارهای بزرگ بگمار. آنها که میفهمند و باسوادند، به
کارهای کوچک و پست بگمار. بی سوادها و نفهم ها همیشه شکرگزار تو خواهند
بود و هیچگاه توانایی طغیان نخواهند داشت. فهمیده ها و با سوادها هم یا
به سرزمینهای دیگر کوچ میکنند یا خسته و سرخورده، عمر خود را تا لحظه
مرگ، در گوشه ای از آن سرزمین در انزوا سپری خواهند کرد

پ ن 2:

برد پرسپولیس مقابل سایپا رو با یه عالمه آرزوهای قشنگ واسش تو لیگ امسال تبریک میگم

خدایا !

یاریم کن،اگر روزی ، جایی ،چیزی را شکستم دل نباشد.....

دلم گم کرده راهش را

fereshtehyemehraboon — Thu, 15 Oct 2009 20:59:18 GMT

تووب گردیهام چشمم افتاد به یه سری فال که به نظرم این فال رنگا جالب اومد باوجود اینکه زیاد اهل فال و اینا نیستم و تو عمرم فقط یه بار فال قهوه گرفتم ولی به نظرم اومد این جالبه البته این فال نیست بیشتر یه نوع روانشناسی رنگها محسوب میشه

شما تحت تاثیر کدام رنگ هستید؟

متولدین فروردین: سرخ
رنگ سرخ سبب شده تا متولدین فروردین به دفعات عصبانی شوند ولی به محض آن که شراره های خشم خاموش شد به سرعت تبدیل به آدم هایی شاد و بانشاط می شوند. متولدین فروردین افرادی آرمانگرا٬ مصمم و با اراده هستند و از احساسات گرایی خوششان نمی آید. هیچ کس نمی تواند مثل آنها قاطع و خشن باشد ولی در این حال کمتر کسی معصومیت و عاطفه آنها را دارد. آنها هرگز تحمل شکست را ندارند وبه گونه ای افراطی راجع به نتیجه نهایی هر چیز٬ از عشق گرفته تا مسابقه فوتبال٬ بسیار خوشبین هستند.(اینو قبول دارم بهم ثابت شده) آنها جنگجویان خوبی هستند و با مغز خود خیلی ماهرانه می جنگند. مخالفت دیگران و موانع و مشکلات برای آنها سرگرمی و مایه نشاط است و از آن لذت می برند. آنها هیچگاه منتظر موفقیت نمی نشینند بلکه با شتاب به سوی آن می روند و به همین علت کمتر به دیگران وابسته اند.

متولدین اردیبهشت: صورتی
متولدین اردیبهشت خیلی به ندرت نگران می شود. هنگامی که کارها مطابق خواست او انجام نمی گیرد٬ اخم می کند اما عصبانی نمی شود! خویشتن داری و صبر از صفات ذاتی رنگ درونی اوست و به مدد همین خصوصیات کارهای خود را خیلی راحت انجام می دهد و چیزی نمی تواند مانع او شود. وفاداری و صداقت نسبت به خانواده و دوستان از صفات بارز اوست. همچنین به شجاعت و دلاوری او باید مدال طلا داد چرا که هیچکس مثل او نمی تواند این همه از خود مقاومت نشان دهد. ممکن است سمج و لجوج باشد ولی بردباری او مثال زدنی است.

متولدین خرداد: نقره ای(رنگ من کم یاب بود بلاگفا نداشت)
رنگ درونی متولدین خرداد آنها را به افرادی دلسوز٬ مهربان ٬ خونگرم و صادق تبدیل ساخته که حرکاتی سریع تر از بقیه ولی دلپذیر دارند. متولدین خرداد از کارهای یکنواخت و تکراری بدشان می آید و به همین علت کارهای روزانه باعث می شود که فکر کنند همچون پرنده ای در قفس اسیر شده اند. این افراد ذاتا بی قرار هستند و همواره در پی هیجان و تغییر و تنوع هستند و اگر در یک جا ثابت بمانند افسرده می شوند. آنها با مهارت های ذاتی خویش چنان در ذهن مخاطب طوفان به راه می اندازند که هیچ کس متوجه تغییر مسیر ذهن نمی شود و اینگونه است که می توانند به اسکیموها یخ بفروشند و به افراد بدبین رویا ! (من و میگه هاااااینیم دیگه)

متولدین تیر : خاکستری
تیرگی رنگ درونی متولد تیر سبب می شود که گاهی اوقات بداخلاق شود. چنانچه از کسی ساعت را پرسیدید و با اخم جواب داد٬ یا در سر میز غذا از کسی نمکدان خواستید و با عصبانیت به شما پرخاش کرد احتمالا او یک متولد تیر است که دوباره دچار بدخلقی شده و از زمین و زمان بیزار است. در این حالت فکر نکنید که از دست شما عصبانی است بلکه او از دنیا ناامید شده است . این حالت او موقتی و گذراست و فورا به همان آدم دلنشین همیشگی تبدیل می شود. متولد تیر همچنین قوه تخیل پرقدرت خود را به خوبی تحت کنترل دارد و تمام حالات درونی خود و دیگران را فورا دریافت کرده و در حافظه قوی خود ثبت می کند.

متولدین مرداد: طلایی
رنگ درونی متولدین مرداد غروری شاهانه به او بخشیده به طوری که همیشه می تواند میزبان باشکوهی باشد. اوبه سختی می تواند حس برتری جویی خود بر دیگران کنترل کند و همواره رفتاری فخر فروشانه دارد او برعکس متولدین فروردین که اغلب سعی می کند از یک چاه خشک آب بیرون بکشد٬ انرژی خود را بیهوده تلف نمی کند و از همین رو یک سازمان دهنده خوب است و به راحتی می تواند وظایف و اعمال خود را سامان دهد . هر گاه که از خودنمایی دست می کشد دستوراتی که صادر می کند بسیار موثر هستند .

متولدین شهریور : نارنجی
نخستین موضوعی که در مورد متولدین شهریور جلب توجه می کند آن است که وی طوری رفتار می کند که انگار مسأله مهمی درذهن خود دارد و او در تلاش است که آن را حل کند. یا گاهی اوقات احساس مبهمی به شما دست می دهد که انگار او از چیزی نگران است. این احتمال واقعاُ وجود دارد زیرا نگرانی برای او کاملاً طبیعی است و لبخند دلپذیر او همیشه مشکلات بزرگ او را مخفی می کند. این انسان کمال گرا را نمی توانید در محافل اجتماعی پیدا کنید. احتمال اینکه تا دیروقت شب در محیط کار او را بیابید بسیار بیشتر از آن است که در میهمانی او را ببینید!

متولدین مهر : آبی
رنگ آبی آسمانی فطرتی هنری به او بخشیده که از نور و موسیقی ملایم به شدت لذت می برد. تأثیر آرامش و هماهنگی بر سلامتی متولد مهر معجزه آساست. هنگامی که در بستر بیماری می افتد قرار گرفتن در محیط عاطفی و خواندن کتاب های دلپذیر تأثیر فوق العاده ای بر سرعت بهبود او خواهد گذاشت. متولد مهر در هنگام گفتگو با دیگران ابتدا تاجایی که می تواند وراجی می کند و بعد مشتاقانه به حرف های طرف مقابل خود گوش می دهد٬ در دعواهای دیگران همیشه نقش میانجی را بر عهده می گیرد و واضاع را آرام می کند و صلح و صفا برقرار می سازد.

متولدین آبان : سفید
چنانچه از یک متولد آبان بپرسید که می تواند به شما کمک کند یا نه٬ به سادگی می گوید: ((بله )) یا ((نه))! بنابراین اگر آدم احساس و زودرنجی هستید از او در هیچ موردی نظر خواهی نکنید زیرا او هر حقیقتی را رک و راست و بی رحمانه بر زبان می راند. درپاسخ هم می گوید که شما پرسیدید و او جواب داد. متولد آبان اصلاً اهل تملق گویی و دروغ بافی نیست یعنی منش خود را بالاتر از آن می داند که دست به چنین کاری بزند. بنابراین اگر از شما در موردی تعریف کرد یقین داشته باشید که از صمیم قلب گفته و ارزش آن را بدانید.

متولدین آذر: بنفش
متولدین آذر اغلب اوقات شاد و خونگرم هستند. ولی هنگامی که از صمیمیت فطری آنها سوء استفاده شود آنگاه از کوره در می روند. عصیان علیه صاحبان قدرت و قوانین و مقررات دست و پاگیر در میان متولدین آذر شایع است. او هرگز از دعوا و در گیری فرار نمی کند و از کسی کمک نمی خواهد. همچنین متولدین آذر هرگز تحمل این را ندارد که کسی آنها را به نادرستی و عدم صداقت متهم کند. یک اتهام غیر منصفانه و بیجا ممکن است خشم آنها را شعله ور کند٬ پس در نحوه بیان کلمات با متولدین آذر خوب دقت کنید چرا که آنها اول دست به عمل می زنند و بعد به عواقب آن می اندیشند !

متولدین دی: قهوه ای
رنگ قهوه ای٬ عملگرایی متولد دی را نشان می دهد. او برای حکمرانی اصلاً احتیاج ندارد که به خودنمایی بپردازد و ترجیح می دهد که دیگران جلو باشند و او قدرت پشت صحنه بماند. البته گاهی متولد دی از یاد می برد که بلند پروازی و جاه طلبی خود را مخفی نماید و تا موقعی که رئیس گروه نشود٬ دست به کار نمی زند. به یاد داشته باشید که متولد دی همیشه به گونه ای رفتار می کند که تصور می کنید که مانند پر، نرم و بی آزار است اما در حقیقیت مانند میخ محکم و کوبنده است .

متولدین بهمن: زرد
متولدین بهمن ترکیبی از خونسردی٬ عملگرایی و بی ثباتی هستند و به نظر می رسد که با افراد همدلی دارند و فقط با چند کلمه صحبت می توانند اضطراب آنها را کاهش داده و آرامشان کنند. این توانایی آنها احتمالاً به خاطر سیستم عصبی قوی و پرتوان آنهاست. متولدین بهمن معمولاً در انزوای خواصی فرو می روند و مردم معمولاً به درستی آنها را درک نمی کنند زیرا به خوبی نمی توانند با دنیای خیالی و آرمانی آنها ارتباط برقرار کنند. متولدین بهمن علیرغم آنکه دوستان زیادی در اطراف خود دارند ولی دوستان صمیمی و نزدیک چندانی ندارند .

متولدین اسفند: سبز
رنگ بخشنده فطرت آنها سبب شده تا اصولاً عاری از هر نوع حرص و طمع باشند. سرشت دلپذیر٬ جذاب و در عین حال تنبل متولدین اسفند شما را تحت تأثیر قرار می دهد. او نسبت به همه قید و بندهایی که محدود کننده هستند بی اعتناست به شرط آنکه آزادی خیال پردازی را از او نگیرند و بتواند بنا به خواست خود زندگی کند. او همچنین در مقابل توهین ها٬ تهمت ها و نظرات دیگران نیز بی تفاوت است٬ بنابراین خیلی به ندرت ممکن است عکس العمل شدیدی از او ببینید. البته فکر نکنید که کلاً آدمی بی خیال است زمانی که احساساتش جریحه دار شود با زیرکی خاص خود به نیش و کنایه می پردازد و طرف مقابل را مورد ریشخند و استهزاء قرار می دهد.

دلم گم کرده راهش را

وچشمانم نگاهش را

شبیه آسمانی که

شبی گم کرده ماهش را

«سياوش خيرابي» همان بهرام ترانه مادري... امسال او را در قاب تلويزيون و در سريال شبانه «دلنوازان» مي‌بينيم، او از سه ماه پيش در تصويربرداري اين سريال حضور به هم رساند، او مي‌گويد: هم از نقش بهرام و هم از نقش رامين خوشم مي‌آيد و فكر مي‌كنم دلنوازان بتواند قلب بينندگان تلويزيوني را تسخير كند. با سياوش بارها به گفتگو نشستيم و همه شما در گذشته با بيوگرافي او آشنا هستيد، از اين رو سعي كرديم، نوع پرسش‌هايمان متفاوت با گذشته باشد، ضمن اينكه يك بار ديگر جا دارد از برادر سياوش، «اورنگ» تشكر كنيم كه زحمت گرفتن اين تصاوير را در لوكيشن دلنوازان كشيده است.

نقش مهم مردم

فكر مي‌كنم ويژگي كه در من وجود دارد و من مي‌توانم روي آن مانور بدهم، مردمي بودنم است. دوست دارم به كساني كه تازه به حرفه بازيگري روي مي‌‌آورند و در سريال دلنوازان هم كم نيستند، بگم بعد از اينكه به جايي رسيدند، زياد خودشان را گم نكنند و بدانند كه اگر اين مردم نباشند، آنها هم نيستند.

من فكر مي‌كنم بازيگر در وهله اول انتخاب مي‌شود و در گام بعدي انتخاب مي‌كند. مثلا يك كارگردان سياوش خيرابي را براي بازي در فلان نقش انتخاب مي‌كند. حالا سياوش خيرابي بايد فيلمنامه را مطالعه كند و با سنجيدن تمام شرايط كار تصميم بگيرد كه آيا در اين نقش بازي كند يا نه؟

برادربزرگ تر من

وقتي بازي در سريال دلنوازان به من پيشنهاد شد، هنوز فيلمنامه حاضر نبود. فقط يك صحبت كوتاه با آقاي سهيلي‌زاده داشتم كه ايشان به من گفتند: نقش رامين برايت مناسب است و من هم پذيرفتم. به هرحال حسين سهيلي‌زاده خيلي به گردن من حق دارد و مثل برادر بزرگتر من هميشه در كنارم بوده است.

بازيگري را دوست دارم

من بازيگري را دوست دارم به اين دليل كه يك بازيگر مي‌‌تواند جاي هزاران نفر زندگي كند و موقعيت‌هاي مختلف را تجربه كند. از يك ديوانه بگيريد تا يك استاد دانشگاه و اين برايم جذاب است. هيچ وقت به اين فكر نمي‌كنم كه مي‌‌خواهم به كجا برسم ولي دوست دارم به نقطه اوج بازيگري دست پيدا كنم كه بازهم معلوم نيست اين نقطه اوج كجاست. استاد فراهاني يك حرف زيبايي زدند، ايشان مي‌گفتند: بازيگري مثل دريا مي‌ماند و انتها ندارد.

رامين؛ بهرام؛ سياوش

رامين نسبت به بهرام (ترانه مادري) يكسري تفاوت‌هايي دارد. سن و سال رامين بيشتر است و خرج يك خانواده برگردن اوست و تصميم به ازدواج دارد ولي از هيچ جا حمايت نمي‌شود و روي پاهاي خودش ايستاده است. در كنار اين ويژگي‌ها، خالي‌بندي را هم بايد اضافه كنم. رامين ذاتا انسان خالي‌بندي است و از اين جهات با بهرام متفاوت است. در ترانه مادري و دلنوازان تنها وجه اشتراك خودم و نقش‌هايي كه بازي كردم نوع لباس پوشيدنم(تيپ) بود واز لحاظ شخصيتي با نقش‌ها فاصله داشته‌ام.

همكاري دوباره

محسن افشاني يكسري ويژگي‌هايي داشت، شاهرخ استخري هم ويژگي‌هاي مخصوص به خود را دارد. خب در ترانه مادري من با محسن از قبل آشنايي نداشتم اما من و شاهرخ با تله‌فيلم «تلخون» كار تصوير را آغاز كرده و منتظر بوديم فرصتي پيش بيايد تا دوباره با هم كار كنيم، كه در دلنوازان اين اتفاق افتاد. محسن افشاني هم نكات مثبت زيادي، چه در اجرا و چه در بازيگري دارد ولي چون من و شاهرخ از قبل آشنايي داشتيم در كنار يكديگر راحت‌تر بازي كرديم. يادم مي‌آيد قبل از شروع فيلمبرداري «دلنوازان» شاهرخ را در شمال ديدم و از همانجا براي بازي در اين سريال برنامه‌ريزي كرديم در مورد اينكه چه كارهايي انجام دهيم كه كار بهتر از آب در بيايد.

اول بازیه خوب بعد چهره

براي موفقيت يك بازيگر، اول بازي خوب لازم است بعد چهره مناسب. من اگر چهره خوبي داشتم اما بازي خوبي نداشتم مطمئن باشيد كه آقاي سهيلي‌زاده براي بار دوم سراغ من نمي‌آمد. به نظرم آنقدر پسرهاي خوش تيپ در تهران زياد هستند كه من در مقابلشان حرفي براي گفتن ندارم، ولي آنها نمي‌‌توانند به واسطه چهره خوب بازيگر خوبي هم باشند، چون به نظرم بازيگري بايد در خون انسان باشد.

خاطره‌اي از عابدزاده

كريم باقري و علي دايي و... كساني بودند كه وقتي بچه بودم بازي‌هايشان را از تلويزيون مي‌ديدم. يادم مي‌آيد سالها پيش در يك جايي، آقاي عابدزاده را ديدم و باهاشون عكس يادگاري و امضا گرفتم. تا اينكه سال‌ها گذشت و چندي پيش با يكي از دوستان سر تمرين تيم پيروزي رفتيم و آقاي عابدزاده نسبت به من محبت داشتند، از بازي‌ام در ترانه مادري تشكر كردند، وقتي برايش ماجراي عكس را تعريف كردم باورش نشد كه من همان كودك چند سال پيش هستم.

لاست وفرار از زندان

فكر مي‌كنم بارزترين تفاوت سريال‌سازي در خارج از كشور و كشور ما اين است كه در آنجا خيلي براي خوب شدن كار هزينه مي‌‌كنند ولي در ايران اين طور نيست و همه سعي مي‌كنند كارها را با حداقل هزينه انجام دهند و همين امر باعث مي‌شود كه كار، آن چيزي كه كارگردان مي‌‌خواهد نشود. شما سريال «فرار از زندان» را ببينيد كه براي آن چه هزينه‌اي شده.

نقش یک روانی

خيلي دوست دارم نقش يك آدم رواني كه دچار جنون شده است را بازي كنم. نقشي شبيه نقش نيما شاهرخ شاهي در فيلم پارك وي. همچنين دوست دارم نقش يك پسر از طبقه پايين جامعه را بازي كنم كه اصلا در قيدوبند تيپ و قيافه نيست. اما متاسفانه نقش‌هايي كه تا الان به من پيشنهاد شده شبيه هم بوده و تصميم دارم پس از «دلنوازان» نقش‌هاي متفاوت تري را تجربه كنم.

از او بيشتر بدانيم

شغل اصلي‌ پدر سياوش خيرابي، عكاسي است و از بين سه پسرش آرش و اورنگ حرفه پدر را دنبال كردند، اورنگ رشته مكانيك خوانده و آرش هم مثل سياوش، كامپيوتر خوانده است. آرش و اورنگ هم‌اكنون آتليه عكاسي را اداره مي‌كند.

شهرت

وقتي ديده مي‌شوي، خيلي از كارها را نمي‌‌تواني انجام بدي و خيلي جاها نمي‌‌تواني بروي. مثلا تو به عنوان يك بازيگر دوست داري در خيابان با دوستت شوخي كني، اما نمي‌‌تواني اين كار را انجام دهي، اما اين محدوديت به اين مي‌ارزد كه وقتي در خيابان راه مي‌روي و يك نفر مي‌آيد و از تو به خاطر بازي‌ات تشكر مي‌‌كند. يادم مي‌آيد مدت زماني كه «ترانه مادري» پخش مي‌شد، داشتم در خيابان راه مي‌رفتم كه يك پيكان خيلي قديمي كه راننده‌اش هم يك آقاي سالخورده بود با ديدن من به يك باره متوقف شد، او پيش من آمد و از من به خاطر بازي در اين سريال تشكر كرد. خب اين براي من لذت‌بخش است كه يك پيرمرد كه جاي پدربزرگ من است را توانسته‌ام شاد كنم. با تمام اين احوال از اين وضعيت خوشحالم، چون خودم اين راه را انتخاب كرده‌ام و از آن راضي هستم.

احترام

من الان حس مي‌كنم مردمي‌تر از هميشه هستم. ولي از گوشه و كنار مي‌شنوم كه مي‌گويند؛ سياوش همه جا مي‌گويد كه مردمي است اما در عمل اين طور نيست. در صورتي كه اصلا اين طور نيست من در بطن مردم هستم و هرجا آنها را ببينم به آنها احترام مي‌گذارم چون من هم جزئي از اين مردم هستم و با آنها زندگي مي‌كنم. دوست ندارم كسي از من ناراحت شود.

ورزش، مطالعه، اينترنت

به دليل مشغله كاري زياد فرصت نمي‌كنم مطالعه كنم و بيشتر روزنامه و مجله مي‌خوانم ولي اگر كتابي باشد كه دوستان بهم پيشنهاد كنند حتما مطالعه مي‌كنم. ورزش را هم بسيار دوست دارم و بدنسازي، اسكي و تنيس را دنبال مي‌كنم.

سياوش پس از مطرح شدن، بارها در كانون شايعات بود. از تصادف و خداي نكرده مرگ در اثر سانحه گرفته تا درگيري در خيابان كه سياوش اين شايعات را تكذيب مي‌كند. سياوش مي‌گويد: به هر حال حرفه ما اين چيزها را هم دارد يعني زماني كه وارد اين حرفه مي‌شوي بايد عوارض آن را هم بپذيري. مزاحمت تلفني و شايعات جورواجور قسمتي از اين حرفه است.(قابل توجه بضیا)

خداوندا!!!

با تو سخن میگویم .... تویی که محرم تمام اسرارم بوده و هستی
ميروم و ميروم تند ... اما آرام ميرسم ... میرسم به آستانه‌ای که سالهاست

آنرا گشوده‌ای تا مرا عبور دهي از خاك به عرش

الهی!
از من بگير آنچه تو را از من ميگيرد ...

آرزوي من اينست بين اين همه انسان...نيت تو من باشم توي فال با فنجان

fereshtehyemehraboon — Tue, 13 Oct 2009 11:39:18 GMT

آرزوي من اينست در سپيده اي شفاف
در دلت شوم مهمان , يک سپيده بي انصاف

آرزوي من اينست توي عصر طوفاني
قانعم کني جوري ، که هميشه مي ماني

آرزوي من اينست که تو مال من باشي
غير ممکن ممکن , تو محال من باشي

آرزوي من اينست با دو بال جادويي
روي چشم تو باشم مثل نور ليموئي

آرزوي من اينست بين اين همه انسان

نيت تو من باشم توي فال با فنجان

آرزوي من اينست که دو روز طولاني
در کنار تو باشم فارغ از پشيماني

آرزوي من اينست که تو مثل يک سايه

سر پناه من باشي لحظه ي تر گريه

آرزوي من اينست يا شوي فراموشم
يا که مثل غم هر شب گيرمت در آغوشم

آرزوي من اينست عشق تو کمم باشد

اسم تو فقط زخمي روی مرهمم باشد

آرزوي من اينست نرم و عاشق و ساده
همسفر شوي با من در سکوت يک جاده

آرزوي من اينست که تو ساز من باشي
من نياز تو باشم , تو نياز من باشي

آرزوي من اينست هستي تو من باشم
لحظه هاي هشياري مستي تو من باشم

آرزوي من اينست تو غزال من باشي
تک ستاره روشن در خيال من باشي

آرزوي من اينست در شبي پر از رويا
پيش ماه و تو باشم تا سحر لب دريا

آرزوي من اينســـت در تولـــــدي دوم
مثل مه شوم در تو با همه وجودم گم

آرزوي من اينست از سفر نگويي تو
تو هم آرزويي کن , اوج آرزويي تو

اینم دانلود موزیک ویدیوی جدید شادمهر به نام عزیزم

عزیزم

نمیدونم تا حالا واست پیش اومده بعضی وقتا بیشتر از هر موقع دیگه ای احساس کنی آینده ی مملکتتو آینده ی خودتو و اون بچه ای که قراره بعدها به عنوان مادر یا پدرش باشی و سیاه میبینی...تو این چندوقت اخیر بعد از انتخابات و شروع کار دولت بیشتر از هرزمان دیگه این حس و دارم با دیدن مصوبه های مجلسو هرچیز بی خودی که بلافاصله تصویب میشه احساس میکنم روز به روز داریم به سمت تباهی میریم...احساس میکنم این راهی که داریم میریم به ترکستانه...احساس میکنم تا پایان این دولت همه ی مردم سقوط میکنن به زیر خط فقر... دلم یه کشوری میخواد خالی از هیاهو ...به دور از اختلاف...یه کشور آزاد و سربلند...کشوری که دولتش مردم و از خودشون بدونن...کشوری که جووناش با عشق برای آیندشون تلاش کنن...کشوری که جووناش به خاطر اینکه تو تظاهراتاشون فقط حقشونو میخوان دستگیر نشن...کشوری که سایتای اطلاع رسانیش فیلتر نیستن و توش آزادیه بیان باشه..

همین...

فک نمیکنم چیززیادی باشه....

پ ن :

خیلی وقت پیش بود که با بحثای سیاسی تو کامنتامو تو آپام خداحافظی کرده بودم اما این حرفا فقط حرف دلم بود نه چیز دیگه ای...

من اگر اشــــــــــــــــک به دادم نرســــــــــد میشکنم
اگــــــــــــــــــــــر از یاد تو یادی نکنــــــــــــــــم میشکنم
بر لــــــــــب کلــــبه محصــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــور وجود

مـــــــــــــــــــــن اگــــر در این خلوت خــاموش سکوت
اگـــــر از یـــــــــــــــاد تو یادی نکنــــــــــم میشکنم
اگـــــــــر از هجــــــــــــر تو آهــــــــی نکشـــــم
تک و تنها به خـدا میشکنم,میشــــــکنـــــــم

شب و روزتون قشنگ

خداحافظ همین حالا

بعدا نوشت:

بعدا نوشت دارم واستون مربـــــــــــا

اینم دانلودآهنگی که الان چندوقته دوستان دارن میزنن تو سرو کله ی خودشون واسه دانلودش

خدایا

خدایا فاصلت تـا من خودت گفتی که کوتاهه

از اینجا که من ایستـادم چقدر تا آسمون راهه

فاصله ها هیچ گاه حریف خاطره ها نمیشود

fereshtehyemehraboon — Sat, 10 Oct 2009 14:57:18 GMT

این روزا بیشتر از هروقت دیگه ای دلم واسه ی گذشته های وبلاگم تنگ شده...واسه ی کامنتای شیرین پارمیدا...واسه کل کلای شیرین ترم با طهورا...واسه شکیبایی که معلوم نیست کجاست و داره با خودش چیکار میکنه... واسه عاطفه ای که عمر دوستیمون هنوز خیلی زیاد نشده... واسه ارغوان همیشه ارغوانی... واسه منصوره ای که درس و دانشگاه کمرنگش کرده...واسه یاسی ای که همیشه به اندازه ی پارمیدا دوسش داشتم چون حس میکنم نقطه ی مشترک دوستیمون از پارمی ای که حتی وقتی نیست خاطرات خوبش هست شروع شد... واسه ی اون خاطره های بی نهایت ... خاطره هامون از جلوی چشمام رژه میرن افکارم شلوغه ولی شیرینه

به گذشته های وبم که نگاه میکنم بی نهایتی از خاطره هاست...هنوزم دور هم جمعیم اما با یه عالمه مشغله..دلم واسه اون روزای طلایی تنگ شده ...اون روزایی که یه اتفاق نو تو زندگیه هممون افتاد...دلم واسه پارسال و پیارسال تنگ شده...همون روزایی که نقطه ی اوج شادیامون بود...همون روزایی که همه چی تووبم بوی شادی میداد...

دلم واسه دوستایی که از این دنیای مجازی پاشونو گذاشتن این ور مانیتور و اومدن تو زندگیه حقیقیم و شدن همدم ثانیه های تنهاییم و باخودشون وشادی دوبرابری و آوردن تو زندگیم تنگ شده...

اما دخترا یه جا خوندم که

فاصله ها هیچ گاه حریف خاطره ها نمیشود

میـــــخوام عاشق بشم

اما

تــــــــــــب دنیا نمیذاره

سرراه بهشت من

درخت سیب میکاره

دانلود دو آهنگ جدید به نامهای پنجره و عاشقت بودم از فرزاد فرزین

فرزاد فرزین

پ ن ۱:

چندروز پیش خدا یکی از عزیزترینای زندگیمو برد پیش خودش

امروز یه جایی خوندم خدا اون کسایی که در برابر سختی های اعتراض میکنن رو دوست نداره

خدایا اعتراضی ندارم

شاکی هم نیستم

هرچی خودت بخوای

پ ن ۲:

زندگی یعنی گذشتن

حتی با پای بیاده

پ ن ۳:

یه سری عکس هم از عروسیه مجتبی جباری گذاشتم تو ادامه ی مطلب

(نمیدونم چرااین استقلالی ها تو عروسیهاشون انقدر مضحک میشن)

پیش به سوی قهرمانی

fereshtehyemehraboon — Wed, 07 Oct 2009 19:09:18 GMT

این روزا که بازار بیانه و بیانه نویسی داغه

حاج حبیب هم بعد از ورودش به پرسپولیس یه بیاینه نوشته که البته مال قبل از بازیه مقاومته ولی هنوزم تازس

هرآنکه خاطری مجموع و یاری نازنین دارد سعادت همدم اوگشت و دوستی همنشین دارد

هواداران عزیز و دوست داشتنی

سلام

توفیق الهی یار شده تا دگر بار ردای خدمتگزاری باشگاه فرهنگی ورزشی پیروزی (پرسپولیس) و شما بزرگواران بر تن کنیم و انشاءا... تعالی با کمک خداوند منان و عنایت اهل بیت عصمت و طهارت (ع) و شما خوبان با کسب بهترین نتایج ممکن در قطور دفتر این باشگاه سطری باشیم ماندنی، نه حاشیه‌هایی از یاد رفتنی!
آنچه تا این مرحله از فصل جاری گذشت، اگر چه رضایت کامل شما را جلب نکرد اما تلاش و زحمات فراوانی بود که از سوی همه ارکان محترم باشگاه برای قهرمانی پایان فصل تیم محبوب پیروزی کشیده شد.
شما عزیزان اینک می‌دانید اگر صخره و سنگ در مسیر رودخانه زندگی نباشد صدای آب به هیچ وجه دلنشین نخواهد بود. پس برای شنیدن آوای خوش قهرمانی در واپسین روز فصل، همه با هم کمر همت ببندیم و برخلاف لحظه‌ها که رفتنی هستند خاطرات ماندنی از خود به یادگار بگذاریم.
تا فردا که اولین بازی این فصل تیم همیشه قهرمان پیروزی را درکنار پرشور و هیجان شما در ورزشگاه آزادی به تماشا خواهیم نشست، خداوند یار و نگهدارتان.

مخلص شما: حبیب کاشانی

وقتی تو حال خودمم بی نهایت آرزو دارم

fereshtehyemehraboon — Mon, 05 Oct 2009 20:12:18 GMT

پیچک باغچه اونقدر پاپیچ دیوار شد تا بلاخره کارش گرفت و خودشو کشید بالا!

حالا من می گم پیچک دیوارو دوست داشته، بابا می گه نه!

می گه واسه اینکه کارش راه بیفته از دیوار کمک گرفته !

تا اینکه پاییز شد و پیچک ما هم خشکش زد...

دیگه الان هیچ اثری از پیچک نیست ..

اما جاش رو دیوار مونده، روز به روزم داره سیاه تر می شه!

حالا بابا میگه پیچک دیوارو دوست نداشت و تنهاش گذاشت..

من می گم نه! پیچک کارش راه افتاد و بدون دیوار رفت دنبال کارش...

کاش عادل دوباره سوژه اش را لو می داد
شاهرخ نظری--بر خلاف تصور عادل فردوسی پور که تصمیم دارد از این به بعد سوژه های برنامه هایش را لو ندهد تا دوستانش در برنامه های دیگر پیش دستی نکنند و سوژه را بسوزانند ، او باید از این فرصت استفاده کند و سوژه هایش را به طور واضح در برنامه اش بیان کند تا دیگران به آن بپردازند آنجاست، که تفاوتش با سایرین بیشتر از پیش مشخص می شود.هنگامی پرداخت ضعیف برنامه ورزش از نگاه دو به مشکل باشگاه ابومسلم را با هدایت ضعیف گلمکانی که به هیچ وجه فاکتورهای لازم یک مجری متوسط راهم دارا نیست ، در کنار بررسی مشکل باشگاه ابومسلم توسط برنامه 90 قرار دهیم بیشتر از قبل به توانمندی عادل فردوسی پور و شدت ضعف دوستان دیگر پی خواهیم برد.به امید روزی که جهانگیر کوثری فکری به حال برنامه اش کند که نه وقت ما رابگیرد و نه وقت مهمانان برنامه اش را !راستی کاش عادل دوباره سوژه اش را لو می داد تا دوستان ...

پ ن۱:

این روزا اون فال قهوه ی اول پاییزم داره خودشونشون میده سرم شلوغه بیخودی شادم اخمامم باز کردم

هم چی هم مرتبه

پ ن ۲:

راجع به دربی هم نظری ندارم به قول یه نفر:

برنده ی این بازی دولت بود

پ ن ۳:

وقتی تو حال خودمم بی نهایت آرزو دارم،

اما اگه قرار باشه یه آرزو کنم که برآورده بشه تو انتخاب همون یه دونش می مونم!

پ ن ۴:

یه جا خوندم نوشته بود

نمیگم در نگاه اول عاشق نشید اما یه نگاه دومی هم بندازید

بــــــــــزرگ شدی رفـیـق

fereshtehyemehraboon — Mon, 28 Sep 2009 13:27:18 GMT

شوخی شوخی دوسالت شد

بــــــــــزرگ شدی رفـیـق

تولدت مبارک متولد ماه مهر من

پ ن:

وبـــــــــــم دوساله شد

پ ن ۲:

دریادلایی که این وبو به یادشون ساختم هنوزم دریادل موندن

پ ن ۳:

همینجوری بی خودی خوشحالم

پ ن ۴:

بابای آقای کوچک تو وبش نوشته بود که داره مرخص میشه

خدایا مرسی که حالش خوبه

پ ن ۵:

جمعه دربیه

شاید نباشم که آپ کنم

دوستان ~~اس اسی~~ پیشاپیش ۶تایی شدنتونو تسلیت عرض میکنم

پ ن ۶ :

دانلود تیتراژ قشنگ دلنوازان با صدای علی لهراسبی

اینم شیرینیه تولد وبلاگم

*دلــــــــــــــــــــم از کسی گرفته که *

*که میخوام براش بمیرم*

دلنوازان

fereshtehyemehraboon — Fri, 25 Sep 2009 18:39:28 GMT

خدایا دلتنگم...

این کوچولو شده دلیل دلتنگیم

خدایا

به حق بزرگیت خوبش کن

فقط همین...